taban

2005-01-10T05:10:00.001-08:00

2005-01-10T05:10:00.000-08:00

2005-01-10T04:52:00.000-08:00

......بچه كه بود تابستان ها ساعت ها مي نشست لب حوض كوچك وسط حياط . پاهاش را مي كرد توي آب ،انگشتهاش را بالا پايين مي بردو براي خودش قصه مي گفت. هر كدام از انگشتها يكي از آدمهايي بودند كه مي شناخت . شست راست مادرش بود ،شست چپ پدرش. شست راست مي زد توي سر شست چپ و مي گفت ((بي عرضه!)) شست چپ كنار مي كشيد . انگشت كوچيكه ي پاي چپ خود حسن بودو انگشت كوچيكه پاي راست زري ،دختر همسايه . حسن انگشت كوچيكه ها

2004-07-27T05:18:00.000-07:00

صبح خيلي زود بود، خيابانها پاكيزه و خلوت ، من رهسپار ايستگاه بودم . همچنان كه ساعت برج را با ساعت مچي ام مقايسه مي كردم پي بردم كه بسيار ديرتر از آن است كه انديشيده بودم و مي بايست بشتابم ؛ تكان ناشي از اين كشف احساس نا خاطر جمعي درباره ي راه به من داد ، هنوز خيلي خوب با شهر آشنا نبودم ؛از بخت نيك، پاسباني دم دست بود ، پيشش دويدم و نفس بريده ازش راه را پرسيدم . لبخند زد و گفت: "راه را ازم ميپرسي؟

2004-02-11T12:05:00.000-08:00

تو بيدار مي نشيني تا انتظار ،پشيماني بيافريند . بگذار تا تمام وجودت تسليم شدگي را با نفرين بياميزد ، زيرا كه نفرين ،بي رياترين پيام آور درماندگي است .

2003-11-21T08:54:00.001-08:00

شراب بيغش و ساقي خوش دو دام رهند كه زيركان جهان از كمندشان برهند از دور دست سياهي هاي دلمه بسته ي يك شهر بزرگ را مي بينم . شهري پر از مردمان خواب زده ، شهري پر از صورتك هاي زشت و زيباكه مي آيند شب هنگام در سياهي هاي روياهاي مردمان اين شهر بزرگ . گريه مي اندازندشان ، مي خندانندشان ، دلتنگ مي كنندشان براي ديدن، مي پرند از خواب ،مردمان اين شهر بزرگ . از دور دست

2003-11-21T08:54:00.000-08:00

2003-10-12T12:12:00.000-07:00

تمام لحظات عمرش در انتظار يك اشاره مي گذرد . راستي ، چطور محكوميتي است ،تنها به جلو حركت كردن ؟ تو محكوم هستي ! شما همگي هستيد .مثل من . حتي شديدتر از آني كه من هستم . اجازه نداريد برگرديد به عقب ، برويد به گذشته ،نمي توانيد ! مي شنيدم . گفتم انگار درك نمي كني طيف رنگ ها را ؟فقط سياه و سفيد ؟دروغ هستند همگي ؟ مي ترسيد از فيل ها . فقط به جلو . فرقي نمي كند به چپ يا راست . به جلو. مي گفت نمي

2003-08-23T07:19:00.000-07:00

به ياد آوردم كه حبشي ها معتقدند به اين كه ميمون ها عمدا حرف نمي زنند ، تا آنها را مجبور به كار نكنند.

2003-08-09T13:54:00.000-07:00

ببخشيد .....اما نه ! مي دونين ،اگه باهاتون روبرو مي شدم و قرار بود حرفهاي امشب رو بهتون بزنم حتما ازتون معذرت مي خواستم كه وقتتون رو با مزخرفاتم مي گيرم و حتما ته دلم باز به خاطر ببخشيدي كه بهتون مي گفتم از خودم يه بار ديگه متنفر مي شدم و اين قطعا اتفاق مي افتاد و راهي هم نداشت كه نيفته ولي حالا كه دارم مي نويسم همه چيز فرق مي كنه و من مي تونم اعتراف كنم كه دوست دارم نوشته ام رو بخونين و از

2003-07-31T06:43:00.000-07:00

ديگر خيالم از همه سو راحت است . آغوش مهربان مام وطن پستانك سوابق پر افتخار تاريخي لالايي تمدن و فرهنگ و جق جق جقجقه ي قانون .......آه ديگر خيالم از همه سو راحت است . ........ مي توانم از فردا در كوچه هاي شهر ، كه سرشار از مواهب ملي است و در ميان سايه هاي سبك بار تيرهاي تلگراف گردش كنان قدم بردارم و با غرور ، ششصد و هفتاد و هشت بار ، به ديوار مستراح هاي عمومي بنويسم خط نوشتم كه خر كند

2003-06-24T10:24:00.000-07:00

بالا خره امروز يه لوبياي سبز دراز اشك من رو در آورد . شايد خنده دار باشه اگه بگم بهترين اتفاق در سال هشتاد و دو براي من ،تماشاي يك لوبياي سبز دراز بود . نفهميدم چطور شد كه گريه هام بيرون ريخت ولي ..... زندگي كردم . يك ساعت تمام . پيش لوبيا ها . درست يادم نمي آد به چه چيزهايي فكر كردم اما چنان شادي و شعفي وجودم رو گرفت كه ....اصلا نمي تونم بگم چي شد. انگار هيچ گذشته يا آينده اي نبود . انگار هيچ

2003-06-09T06:18:00.000-07:00

فرار كرده بودم . خيلي خوب بود. فرار كردم . تنها راهي كه به نظرم مي رسيد همين بود . آخه خيلي خوب بود . مي دوني كه دنبال چيزهايي كه دوست دارم مي رم . فرار كردم . چاره اي نبود . همه چيز خوب بود . بايد چشمهام رو مي بستم و در مي رفتم . دلم براي چيز هاي خوب تنگ شده . چاره اي نبود بايد فرار مي كردم .

2003-05-27T11:00:00.000-07:00

اين صبح ، اين نسيم ، اين سفر مهيا شده سبز ، اين من و اين تو ، همه شاهدند كه چگونه دست و دل به هم گره خوردند ....يكي شدند و يگانه . تو از آن سو آمدي و او از سوي ما آمد ، آمدي و آمديم . اول فقط يك دل دل بود . يك هواي نشستن و گفتن . يك بوي دلتنگ و سر شار از خواستن . يك هنوز با هم ساده. رفتيم و نشستيم ، خوانديم و گريستيم . بعد يكصدا شديم . هم آواز و هم بغض و هم گريه ، همنفس براي باز تا هميشه با

2003-05-16T07:28:00.000-07:00

من پري كوچك غمگيني را مي شناسم كه در اقيانوسي مسكن دارد و دلش را در يك ني لبك چوبين مي نوازد ،آرام ،آرام پري كوچك غمگيني كه شب از يك بوسه مي ميرد و سحر گاه از يك بوسه به دنيا خواهد آمد . ×فروغ× رو ديوار كتابخونه نوشته شده بود .

2003-05-12T09:28:00.000-07:00

نمي دونم اگه احتمال اتفاق افتادن يه فاجعه يك روي دو به توان چهل و شش باشه ، به كسي كه دچارش بشه چي مي شه گفت ؟ بد شانس واقعا لغت خوبي نيست . فاجعه هم همين طور . زندگي ؟ بيا بريم بيرون غذا بخوريم . نبايد به روي خودمون بياريم كه اين اتفاق برامون افتاده .

2003-03-06T02:40:00.000-08:00

با خودم گفتم ديگه حرف زدن بسه ! چطوره يه كم به چيزايي كه تا به حا گفتم عمل كنم ؟ مي دونين تجربه ي خوبي بود ولي چه جوري بگم ، احساس يه تيكه قند رو داشتم كه داره به سرعت تو يه ليوان آب گرم حل مي شه ! نمي دونستم چيكار بايد بكنم ، فقط مطمثن بودم كه نبايد غرق بشم ! توي اين مدت كه داشتم نقش ”خود شماره ي يازده ” ام رو بازي مي كردم ، خودي كه هيچ چيز فردي و شخصي براي خودش نداره و فقط يه تيكه از اجتماعش

2003-02-21T10:17:00.000-08:00

انار زماني كه من در دل يك انار زندگي مي كردم ، از يك دانه شنيدم كه گفت : من يك روز درختي خواهم شد . باد در شاخه هايم خواهد خواند و خورشيد بر برگ هايم خواهد رقصيد و من در همه ي فصل ها برومند و زيبا خواهم بود . آنگاه دانه ي ديگري گفت :من هم وقتي به جواني تو بودم از اين خيالها در سر داشتم ، ولي اكنون كه مي توانم امور را سبك سنگين كنم ،مي بينم كه اميدهايم بيهوده بود . دانه ي سوم هم در آمد و گفت

2003-02-19T10:40:00.000-08:00

يك سالش كه شد بردنش اسباب بازي فروشي ،مي خواستن اين دفعه خودش انتخاب كنه . براي مامان و باباش هم خيلي جالب بود كه بفهمن چي مي خواد . زياد يادش نمي آد چيزي از اون روز . اولش كه پاش رو گذاشت توي مغازه ، آخه مي تونست خوب راه بره ،خيلي زود راه افتاده بود ، چشمهاش حسابي گرد شدن . اون همه زرق و برق و رنگ هاي شاد پاك عقل از سرش پرونده بود . از خوشحالي مي خواست پر در بياره . سرعتش رو زياد كرده بود و

2003-02-15T10:04:00.000-08:00

زمان مرهم زخم هاي كهنه است و البته پديد آورنده ي زخم هاي تازه . چقدر از اين جمله خوشم مي آد . چقدر از اين جمله خوشم مي آد ؟

2003-02-14T08:21:00.000-08:00

اين بار چطور دانه هاي انار را رنگ آميزي كرده وچطور تك تك ياقوت ها را برق و جلا داده است ؟ بعد از آن شاليزار وسيع كه يك پارچه سبزش كرد و گل هاي رنگارنگي كه به باغ نشاند ،چطور دانه هاي انار را اين چنين قرمز رنگ كرده است ؟ نگاه كن ببين كه قطراتش چطور هوا را خيس كرده اند .انگار تا به زمين نرسيده بخار مي شوند و بالا مي روند . مگر همين چند وقت پيش نبود كه آنقدر باريد تا رودخانه ها ي رو به خشكسالي

2003-02-09T10:33:00.000-08:00

بهش گفتم ،دوران بچگي كه بد نمي شه . براي چند لحظه ساكت موند . ترسيدم . يعني از بچگي هاش خاطره ي خوبي نداشت ؟ جرات نكردم بپرسم . آره ،دوران بچگي هم بد مي تونه باشه .بچه اي كه محبت نبينه احتمالا اين جمله رو بعد ها به زبون مي آره . فكر كردم اگه تخيل بچگي هام رو داشتم ، اگه تا آخر عمر هر چيز رو كه دوست داشتم تصور مي كردم ، .....چقدر دلم براي دنيا هايي كه قبلا توشون زندگي مي كردم تنگ شده بود . از

2003-02-08T11:46:00.000-08:00

تا حالا شمعهاي با چنين شعله هاي خيره كننده اي نديده بودم .با خودم فكر كردم چه خوب شد كه روشنشون كردم . اتاقم تاريك بود و شمعهايي كه فكر مي كردم هيچ موقع به دردم نمي خورند داشتند مي درخشيدند . از ضبط صوت قديمي صداي پيانو مي اومد . والسهاي شوپن كه مدتها بود مي خواستم دوباره بهشون گوش كنم . از كي تا حالا اينقدر رومانتيك شدي ؟ مگه نمي گفتي از نور كم متنفري ؟ چي بايد جوابش رو مي دادم ؟ خودم هم نمي

2003-01-29T08:22:00.000-08:00

نگاهي پرت از پشت پنجره با اين روزهاي بهاري كه به زودي از راه مي رسند چه كنيم ؟امروز صبح آسمان خاكستري بود ،اما اگر حال دم پنجره برويد تعجب مي كنيد و گونه تان را به چفت پنچره تكيه مي دهيد . خورشيد از هم اكنون غروب مي كند ،اما آن پايين مي بينيدش كه چهره ي دختركي را روشن مي كند كه قدم مي زند و دور و برش را مي نگرد،و همانگاه مي بينيدش كه در سايه ي مرد پشت سريكه به او مي رسد فرو مي رود . و سپس مرد

2003-01-27T09:57:00.000-08:00

امروز سال روز مرگ ”است” بود . دومين سالگرد مرگش. ياد اولين روزي افتادم كه اومده بود خونمون . اولش زياد دوستش نداشتم . نه اينكه ازش بدم بياد ،نه . گفتم توي اين خونه يا جاي منه يا اون . خيلي عصباني بودم و از اينكه بدون پرسيدن نظر من دعوتش كرده بودن ،حسابي دلگير شده بودم . خواهرم خيلي باهام صحبت كرد و دلم رو به دست آورد . اومد و ”است ” رو گذاشت توي دستم .اونموقع كه البته اسمش ”است” نبود ولي خوب خيلي

2003-01-26T09:54:00.000-08:00

Conscience is but a word that cowards use , devised at first to keep the strong in awe . Shakespeare

2003-01-22T08:24:00.000-08:00

حالا كه نوشته ي خودم رو مي خونم ،باورم نميشه كه چي نوشتم . نمي دونم ولي براي چند لحظه تمامشون رو احساس كردم . تازگي ها خيلي به وجود خودم شك مي كنم .

2003-01-22T07:35:00.000-08:00

هميشه وقتي دردي به سراغم مي آيد ،به ياد مي آورم كه هستم . چه عجيب! ما همه تلاش مي كنيم خود را فراموش كنيم تا آسوده شويم و از درد خلاصي يابيم . خود را در يك كتاب غرق كن . خود را در يك داستان ديگر در گير ساز ! نه ! آيا فراموش كردن خويش به اندازه ي به ياد آوردن آن دردناك نيست ؟ اين كه همه چيز در اطرافت ،دروغي كهنه بيايد ؟ اين كه همه ي وجودت را ناديده بگيري ؟ نه! رهايي بخش ترين هنر اين است كه تو

2003-01-20T10:09:00.000-08:00

شايد چيزايي كه دنبالشون مي گردي ،همين نزديكي ها ،گوشه ي يه جايي افتاده باشند .لاي نت هاي پيانو......صفحه هاي كتاب ها.....تنهايي ،تنهايي ،تنهايي..... بالاخره نوبت من هم ميشه كه به شما ها بخندم . بخندين،بخندين،بخندين. به من كه مدت ها به انتظارتون مي شينم و مثل هميشه نا اميد چشمهام رو مي بندم و به خواب مي رم، بخندين .

2003-01-17T07:06:00.000-08:00

همه چيز يادم رفته بود . همه چيز در مورد اون درخت گل يخ يادم رفته بود . چطور تونسته بودم همه چيز رو فراموش كنم ؟ اون درخت بلند وسط حياط كه سالهاي سال پر از گل يخ مي شد ،گلهايي كه رنگ بلورهاي يخ بودندو اون بنفش عجيب لاي گلبرگ ها شون رو چطور تونسته بودم از يادم ببرم . گل يخ هاي اون خونه همه جا معروف بود. همه ،زمستون كه مي شد حرفش رو مي زدند . هر سال پر تر ،هر سال بلند تر . هر سال خوشبوتر . هر كي

2003-01-13T10:50:00.000-08:00

امروز از لاي يكي از كتاب هام يه نامه پيدا كردم كه براي خودم نوشته شده بود . خيلي تعجب كرده بودم . تا به حال نخونده بودمش ولي به نظرم خيلي آشنا مي اومد . با پيدا كردن اسم فرستنده ي نامه ،همه چيز يادم اومد و آه از نهادم بلند شد . اون نامه رو تابان روز جمعه 23 شهريور سال 1380 وقتي داشت توي يكي ازاين امتحانهايي كه براي آمادگي كنكور برگزار مي كنن ( بگو قلم چي ديگه جونت در بياد!) شركت مي كرد ، برام

2003-01-12T11:54:00.000-08:00

يه شيشه ي وسيع . يه شيشه ي وسيع بخار گرفته . بيا ببينيم پشتش چه خبره ! بيا آروم با نوك انگشت بخار هاش رو پاك كنيم .بيا جلو نترس . كجاش رو دوست داري تماشا كني ؟ بيا اين پشت پر از حادثه است . پر از زندگيه . پر از احتمال و پر از دوراهيه . تصميمت رو بگير . بخار رو مي خواي از كدوم قسمت شيشه با نوك انگشتت پاك كني ؟ چشمت رو ببند و بيا . يواش بگو دلت چي مي خواد ببيني و دستت رو روي پنجره بگذار . بازهم

2003-01-11T07:26:00.000-08:00

آيا واقعيت دارد يا اينكه افسانه است ؟شايد همه جا و همه وقت ، چيزي به غير از خواب خدا يا كس ديگري نباشد كه با بيدار شدن او نا پديد مي شود . پس به همين خاطراست كه او را دعا مي كنيم و براي او سرود هاي روحاني مي خوانيم ؟آيا دعاهاي ما براي آن نيست كه او در خواب بماند ؟ شايد آيين هاي نمازتمام مذاهب ، چيزي جز تكان گهواره ي خدا نباشد تا او بيدار نشود و بتواند خواب ما را ببيند .

2003-01-09T12:00:00.000-08:00

بالاخره يك روز نوبت خداحافظي ميشه . هر چقدر هم كه دور از ذهن به نظرت بياد ،‌براي من همه چي مثل روز روشنه . رويا و خيال پردازي هايي كه ازشون حرف مي زني،آينده ي منه ، زندگي منه . چه كسي بهتر از تو من رو مي شناسه ؟ چرا اينقدر سر سختي مي كني ؟ چرا وانمود مي كني كه حرفهام رو باور نمي كني ؟ خودت خوب مي دوني ، يه روز بالاخره نوبت خداحافظي ميشه .هر چي دارم از تو دارم ، فقط قول بده تا ابد دوستم

2003-01-08T11:44:00.000-08:00

يك گلدون پر از گلهاي خشك شده كه جاش هميشه كنار پنجره است، اولين چيزيه كه هر روز صبح مي بيندش. اولين چيزي كه مي گه هم كه ديگه معلومه ، صبح بخير عزيزم . ديشب خوب خوابيدي ؟ و از تخت خواب بلند مي شه . انگار امروز هوا يه كم از ديروز گرم تره، نه ؟ و حالا ديگه به دستشويي رسيده . باز مثل هر روز عكس يه پيرمرد تو آينه درست مي شه و بعدش صداي شير آب و اصلاح و خواب ديشبش كه تو اين فاصله براش تعريف مي كنه .

2003-01-07T09:53:00.000-08:00

مي خواستم بيام ........بخندونمت ،كه همه چيز رو فراموش كني ،كه همه چيز رو فراموش كنم ، كه دوباره از تك تك لحظه ها ي با تو بودن لذت ببرم . مي خواستم بيام كنارت بشينم . مي خواستم اينقدر بخندونمت كه هر چيز بدي رو كه قورت داده بودي ، بالا بياري و بعدش با تعجب بهم نگاه كني و آروم بگي : تموم شد ! همه اش همين بود و اونوقت ديگه خيلي از قانون هام رو زير پام مي ذاشتم . مي خواستم بيام و خنده هات رو تماشا

2003-01-04T10:47:00.000-08:00

چرخ در گردش اسير هوش ماست باده در جوشش گداي جوش ماست . باده از ما مست شد ، ني ما از او ، قالب از ما هست شد ، ني ما از او . مثنوي

2003-01-03T10:58:00.000-08:00

] خوب! فكر كردن ديگه بسه ! اگه توي اين مدت به نتيجه اي نرسيدي كه چي مي خواي ، لا اقل الان ديگه دقيقا مي دوني چي نمي خواي . گاهي به يه مداد تراش حسوديم مي شه . هنوز كه هنوزه مردم براي تيز كردن مداد هاشون ، هر جاي دنيا كه باشن به سراغ مداد تراش مي رن . تو تمام زندگيش يه كار بيشتر بلد نيست انجام بده و تقريبا هيچ چيز يا هيچ كس تا حالا نتونسته در اون كار ازش جلو بيفته . فقط خدا مي دونه كه چقدر كارش

2003-01-03T10:53:00.000-08:00

راستي اينجا چه قدر خاك نشسته . هم اينجا ، هم هر جاي ديگه تو اين اطراف كه بهش نگاه مي كنم . اگه قرار باشه فردا از امروز پيچيده تر باشه ، بايد از الان تمرين كنم . آهاي ! من عاشق چيز هاي پيچيده ام ! چيزايي كه از بس نمي فهممشون ،‌كله ام گنده مي شه و چشمام گرد گرد گرد.

2002-12-30T00:09:00.000-08:00

2002-12-28T07:59:00.000-08:00

به گل ها ي داوودي داخل گلدون خيره شده بودم . كاش مي فهميدم چطور چند تا لكه ي قهوه اي و زرد اينقدر واقعي به نظر مي رسند. شاخه ها به سختي از بين انبوه رنگ هاي در هم رفته ديده مي شدن و طراوت و نمناكي اطراف اونها رو به راحتي مي شد لمس كرد . ازم پرسيد كه در مورد اسم نقاشي چه نظري دارم و من هم با لبخند نگاهش كردم . آواز آفتاب، صحنه اي بود كه خلق شده بود. شايد اولين بار بودكه آوازي رو تماشا مي كردم

2002-12-27T01:40:00.000-08:00

سخت ترين راه ، سخت ترين راه ، سخت ترين راه .......هموني كه بايد الان كه سر يه دو راهي گير كردي انتخابش كني . كدومشون سخت تر هستن ؟ ادامه مي دي يا نه ؟ من از همين جا دارم قله رو مي بينم . ادامه مي دي يا نه ؟ انتخاب سخت ترين راه فقط يه قاعده نيست .مطمثن باش اگه امتحانش كني ، خودت متوجه مي شي كه چي هست . وقت اينه كه ديگه به هيچ چيز فكر نكني . فقط يك جمله بهم بگو . راهي سخت تر از اوني كه انتخاب

2002-12-24T10:29:00.000-08:00

بوسيدمش . خنديد ! خنديد، باورت مي شه ؟ و بعدش چشم هاش پر از اشك شد . وقتي كه من رو” خانوم زيبا ”صدا زد ، ديگه با اشك ها يي كه جوشيدنشون رو از توي چشم هام حس مي كردم ،كاري نمي تونستم بكنم . با چشم هاي آبي كم سو كه از اشك قرمز شده بودند ، به من نگاه مي كرد . دلم مي خواست بهش مي گفتم كه تنها كاري كه از دستم بر مي اومد اين بود كه پشت پيانو بنشينم و براش دعا كنم . خوب مي دونستم كه چه آهنگي رو خيلي

2002-12-22T10:50:00.000-08:00

كوچكتر از الان كه بودم ،وقتي بلايي سر اسباب بازي هام ميومد ، مامان همه شون رو برام درست مي كرد .هر وقت به خاطرشون گريه مي كردم، بهم مي گفت : عيبي نداره ! فقط مريض شدن ، يه كم كه بگذره دوباره حال همه شون خوب مي شه . با نخ و سوزن شكم و گوش هاي الاغم رو مي دوخت ، براي ماشين ها باتري نو مي خريد و دست و پاي عروسك ها رو مي چسبوند . خرس پانداي كوكي يه شب ديگه راه نرفت و من گريه كنون پيش مامان رفتم و

2002-12-21T03:01:00.000-08:00

تو سرماي ميون برف ها نفس عميقي كشيدم و اجازه دادم هواي برفي كوه جاي عفونت ريه ها رو بگيره . بيماري بايد دنبال بدن قرباني ديگه اي مي گشت . شايد اونقدر قوي بودم كه از تخت خواب بيرون بيام ولي هرگز قدرت تحمل بي توجهي هات رو نداشتم و نخواهم داشت . با خودم قسم خوردم كه در اين باره چيزي بهت نگم . به روت نيارم كه چقدر از دستت عصباني بودم و سعي مي كردم در مورد فراموش كردن هات همه چيز روبراي خودم توجيه كنم

2002-12-15T11:32:00.000-08:00

منظورم يك جمله ي ديگر بود ،صبر كن ! ايناهاش .اين : بسياري از مردم تا نتوانند شنا كنند ،شنا نمي كنند . راستي راستي اين نشانه ي هوش و ظريف طبعي نيست ؟ اينكه معلوم است كه شنا نمي كنند ،آنها براي زندگي روي زمين خشك آفريده شده اند،نه براي آب. همچنين اين حكم طبيعت نيست كه مردم فكر كنند،زيرا آنها براي زندگي آفريده شده اند ،نه براي تفكر . بله،و هر كس كه فكر كند ،يا از آن مهمتر ،هر كس كه فكر را پيشه ي

2002-12-14T10:56:00.000-08:00

ازم خواسته بود كه چند تا سايه ي قشنگ براش پيدا كنم و بهش كادو بدم ! گفت كه خيلي دوست داره سايه ها رو تماشا كنه. بهش پيشنهاد كردم كه خودش دنبال اونها بگرده . از تجربه هاي خودم براش گفتم ، از لذت دنبال سايه ها گشتن و از لاي آفتاب بيرون كشيدن هاشون ، از وضوح تعجب آور بعضي از اونها. از سادگي بعضي ها و پيچيدگي بقيه. بهش گفتم خودت بايد دنبال سايه ها بري و وقتي تصوير دلخواهت رو ديدي،خودت تنهايي بايد

2002-12-13T11:44:00.000-08:00

بايد نقاشي مي كردم ....بايد با قلم مويم سپيده دم را مجسم مي كردم . نقاش نبودم ولي شكوه چنين چشم اندازي در ذهنم مي نشست و بر بوم به طرح و رنگي جسورانه بدل مي شد. براي چند لحظه بوم نقاشي ام را با طلوعي درخشان تجسم كردم و ظرافت هاي شگفت انگيز سپيده دم اش را با پرتوهاي آراسته ،آميخته به فوران فروزان رنگ هاي روغني مي ديدم . يك طلوع كاملا متفاوت! و البته خوب مي دانم كه اين من نيستم كه طلوع را خلق مي

2002-12-13T05:24:00.000-08:00

و فکر کن که چه تنهاست ...

2002-12-12T11:12:00.000-08:00

امروز ديگه تحمل ديدن اشك هاي مادر رو نداشتم . نتونستم مثل ديروز برم كنارش بشينم و باهاش حرف بزنم تا زياد فكر نكنه به سختي ها. اصلا حواسش به من نبود. نمي دونستم چيكار كنم . قفسه ي سينه ام تير مي كشيد. فكرم كار نمي كرد . پشت ميزم نشستم و باهات حرف زدم . اولش تعجب كرده بودم از خودم . فكر تو رو كشيدم ! يه دايره ي بزرگ. خوب نگاهش كردم . اثري از من توش نبود . تعجب كردم و با خودم گفتم اگه كاملا هم

2002-12-10T11:36:00.000-08:00

راستي من چقدر بدم ؟ يه كم ،خيلي يا افتضاح؟ مي دوني ....يه كم ...شايد بعضي وقت ها . بهتره اگه بگم به ندرت خيلي بدي . درست موقعي كه آدم اشتباهاش رو قبول مي كنه ،همون لحظه كه اطمينان پيدا مي كني همه چيز تقصير خودت بوده ، يه دفعه يه دست به طرفت دراز مي شه و ازت مي خواد كه بگيريش و چند لحظه بعد ديگه داري صورتش رو مي بوسي و تو بغلت مي گيريش . البته حقيقت اينه كه اون تو رو توي بغلش مي گيره و اين رو

2002-12-09T10:42:00.000-08:00

دستي به نوك بيني اش زد و برق خنده اي در نگاهش پيدا شد . درست است! زمان اسمي است كه خود بر حركت ذهن هوشيار مي گذاريد. هر چه بتوانددر زمان-مكان اتفاق بيفتد همين حالا ،يكباره ،همزمان رخ مي دهد. گذشته و آينده اي در كار نيست،هر چه هست حال است ،گرچه براي حرف زدن زباني به زمان احتياج داريم . نگاهش را به سقف دوخته بود و پي تشبيهي مي گشت ‹‹مثل ....مثل حساب است . همين كه از اصل موضوع سر در بياوري ،متوجه

2002-12-04T10:46:00.000-08:00

از اولش هم مي دونستم يه مشكلي در موردت وجود داره! شب آخري كه اينجا بودي يادته ؟ همون شب كه من و بقيه ي بچه ها با تو رفتيم بالا پشت بوم بخوابيم ؟ يادت مي آد چقدر اخم كرده بودم ؟ يادت مي آد كه گريه كردم ؟ تو ماه گرد و كامل رو بهم نشون دادي و گفتي كه يه شب كه ماه باز دوباره اين شكلي بشه برمي گردي. مي دونستم نمي شد به حرفت اعتماد كرد . همون جا هم بهت گفتم يادته ؟ گفتم حالا نمي خواد زياد رمانتيك باشي

2002-12-02T10:35:00.000-08:00

اون دختر كيه كه باز تو چشمهاي من زل زده ؟ داره تماشام مي كنه .كاش كه اين بازتاب ،درونم رو هم نشون مي داد . يعني ميشه يه روز بياد كه توي آينه هر چي رو كه مي خوام ببينم ؟ در آينه بنگر و از يك چيز مطثن باش ،تصويري كه از آينه بر مي گردد تصوير ما نيست . از كي اين رو شنيده بودم ؟ يعني هيچ وقت نمي تونم خودم رو تماشا كنم ؟ شايد اين فقط يه اشتباه بوده كه آدم ها براي ديدن خودشون آينه رو انتخاب كردن! يه

2002-11-30T06:08:00.000-08:00

موافق نيستم ! نه نه نه ،اين نظر درستي نيست . كمتر كسي تو دنيا اين جمله ها رو دوست داره . بعضي ها هم كه خيلي ادعاي روشنفكري مي كنن ،با يكي دو بار مخالفت از كوره در مي رن و حسابي حالشون گرفته مي شه . ميگي نه . امتحان كن . اوه ،چي دارم ميگم !شب و روز داري همين كار رو مي كني . همه بايد همين طور باشند . به شرطي كه بدوني بعدش چي مي خواي . فقط نگي ،اينا درست نيست . همه چي غلطه ،همه چي بده ،....آقاجون !

2002-11-29T10:23:00.000-08:00

به نام تمام ذهن هاي خلاق كه هر واقعه اي را كه دوست دارند مي آفرينند . تمام ذهن هايي كه خود را از باور زمان رها كرده اند، در آينده زندگي و دوستاني را ملاقات مي كنند كه مرده اند . خودهايي را كه مي توانستند باشند و در گذشته بر سر يك دو راهي از آنها جدا شده اند ومن چه مي دانم كه تماشاي زندگي هاي ديگر براي آنها چه لذتي مي تواند داشته باشد ؟ وقتي به روزهاي رفته نظر مي افكنيم،درمي يابيم كه چون درخشش

2002-11-27T10:18:00.000-08:00

فكر كردم اگر فقط مي شد راهي اختراع كرد ،اگر فقط دنيا طوري بود كه افراد غريبه مي توانستندبه يكديگر بگويند شما مرا شيفته ي خود ساخته ايد و من مايلم شما را بيشتر بشناسم و جواب مي توانست كدي باشد مثل ”نه متشكرم” البته اگر شيفتگي دو طرفه نبود . بيشتر موقع ها وقتي كه احساس مي كني يه چيزي تو دلته و بايد فريادش بزني و بهش بگي ، وقتي كه دلت مي خواد ازش بخواي كه توي بغلش بگيردت و ببوسدت ،خداي من ،بيشتر

2002-11-24T10:42:00.000-08:00

از ديگران شنيدم كه قلب احساس مي كند،عاشق مي شود و برخي اوقات تصميم مي گيرد كه از سينه كنده شود و پيش پاي كسي بيفتد .گاهي براي كسي تنگ ميشودو ميگيرد وهواي او را مي كند. بعد در كتاب ها خواندم كه قلبها رگ دارند و در همان دسته كتابها نوشته بود كه همگي مي تپند. امروز شنيدم كه بعضي از آنها ناگهان مي ايستند . مانند يك كارگر خسته و بي رمق ،تصميم مي گيرند كه به كار چندين و چند ساله ي خود پايان دهند و فقط

2002-11-21T11:25:00.000-08:00

بالاخره با بيرون اومدن چند تا دونه اشك همه چي بهتر شد . اگه مي دونستم ،زود تر مي اومدم اينجا. بعضي وقتها از بهضي ها هديه هايي مي گيري كه خيلي با ارزش هستن . اونقدر كه نمي دوني چه جوري ازشون تشكر كني خيلي كم تا حالا هديه گرفتم ولي اين و بلاگ شايد يكي از بهترين هام باشه . اگه مي دونستم گريه اينقدر راحتم مي كنه ،زودتر مي اومدم . صبح زود با صداي داد و فرياد از خواب پريدم. زياد طول نكشيد چون با اومدن

2002-11-19T11:17:00.000-08:00

دوباره اضطراب. دوباره احساس . دوباره بوي خون و همهمه ي انگشتهاي شاكي . انگشتهاي من ! ازتون معذرت مي خوام . مي دونم چقدر دلتون مي خواد ناخنهاي بلندو سوهان كشيده داشته باشين . چقدر دلتون مي خواد ببرمتون آرايشگاه وساكت بشينم تا لاك كرم روتون بمالن . مي دونم چقدر دلتون مي خواد موقع حرف زدن مثل دختر هاي ديگه دستهام رو بالا ببرم و آروم آروم تو هوا تكونتون بدم ،تا توجه همه رو به خودتون جلب كنين .

2002-11-18T11:20:00.000-08:00

چون سنگ ها صداي مرا گوش ميكني سنگي و ناشنيده فراموش مي كني رگبار نو بهاري و خواب دريچه را از ضربه هاي وسوسه مغشوش مي كني دست مرا كه ساقه ي سبز نوازش است به برگ هاي مرده هم آغوش مي كني گمراه تر ز روح شرابي و ديده را در شعله مي نشاني و مد هوش مي كني از فروغ

2002-11-17T10:15:00.000-08:00

روزي رو كه نسيم يك گل سرخ بهت داد وتو، تو چشاش نگاه كردي و گفتي از گل ها بدت مياد ،هيچ وقت يادم نميره آوا. نسيم دوستت داشت. شايدم برات دل مي سوزوند ، نمي دونم ،ولي اطمينان دارم كه نمي خواست ناراحتت كنه . اون موقع از مرگ وحشت داشتي يادمه. نه بخاطر اينكه ديگه نيستي . نه بخاطر اينكه زير خاك ها ميموني و مي پوسي و چيزي ازت نميمونه . چون كه از اين اجبار مي ترسيدي . از اين اومدن ،از اين موندن و از اين

2002-11-15T11:44:00.000-08:00

نمي دوني الان چقدر بهت احتياج دارم . نمي تونم چيزي بنويسم . نمي دونم شايد بخوام حرف هام رو اينجا بنويسم و به اين اميد كه بخونيشون برم بخوابم . آرا ! نكنه رفته باشي و ازم خداحافظي نكرده باشي؟ هميشه بهت گفتم و بازم مي گم اگه بفهمم يه روزي اين كار رو كردي تا آخر عمرم نمي بخشمت. خونه اي كه به هيچ منطقه ي مخابراتي مربوط نميشه و تلفن نداره ،بازم به خيلي چيز ها مي ارزه . لا اقل اينجاست . يك كيلومتر ،

2002-11-14T11:19:00.000-08:00

فقط خدا مي دونه كه امروز چه قدر از تو به من شكايت مي كرد ! از صبح كه پاشدم همين طور داشت گله مي كرد . الان هم كه حتما خودت داري صدي هق هق هاش رو مي شنوي . به خدا شيشه هاي خونه ي ما كه يخ زدن بس كه آه كشيد . گفته تا دوباره باهاش حرف نزني گريه هاش رو قطع نمي كنه . ازش پرسيدم كه آخه چي شده ؟ گفت كه چند روزيه كه ديگه سرت رو رو به آسمون نمي كني. گفت سرت تو كار خودته، پاك از ياد برديش . شدي يه آدمي مثل

2002-11-13T10:39:00.000-08:00

ميايم ، ميايم ،ميايم با گيسويم: ادامه ي بو هاي زير خاك با چشمهايم: تجربه هاي غليظ تاريكي بابوته ها كه چيده ام از بيشه هاي آنسوي ديوار ميايم ، ميايم، ميايم و آستانه پر از عشق مي شود و من در آستانه به آنها كه دوست مي دارند و دختري كه هنوز آنجا ، در آستانه ي پر عشق ايستاده ، سلامي دوباره خواهم داد >>به آفتاب سلامي دوباره خواهم داد<< >> فروغ<<

2002-11-12T11:36:00.000-08:00

من طلوع خورشيد از مغرب را ديدم . درون ماهي قزل آلايي كه بر خلاف جريان رودخانه شنا مي كرد و از برخورد با سنگ هاي رود ترسي نداشت ،گويي در زمستان قناري آواز مي خواند. تماشاي خداحافظي ماهي كوچك براي رسيدن به درياچه از هر چه كه ديگران قانون و منطق مي خواندندش به زيبايي درختي پر شكوفه با برگ هاي سبز و زردو پوشيده شده با برف بود. به زيبايي يك تكه كاغذ سياه كه شايد هرگز نفهمي كه كودكي بر آن ساعتها نقاشي

2002-11-11T03:59:00.000-08:00

هوا هنوز تاريك بود ،‌چند دقيقه اي تا طلوع وقت داشتم . موهام وز كرده بود و اگه اون نسيم خنك از پيش دريا نمي اومد ،شايد نميتونستم به خاطر رطوبت زياد از طلوع آفتاب لذت ببرم . صداي جيرجيرك ها باز دوباره هيجان زده ام كرده بود. بايد از توي باغچه رد مي شدم . از لابه لاي گلها يي كه خانوم همسايه كاشته بود . سخت ترين قسمت كار همين بود . قطعا ديده شدن با كشته شدن يكي بود. اگه مي تونستي از ميون شاهپسند ها و

2002-11-10T03:31:00.000-08:00

باز دوباره صبح شده بود و موقع باز كردن پلك ها. حسي به من مي گفت كه امروز هم تنها هستم . مثل ديروز ،مثل فردا . بدون اينكه چشمهام رو باز كنم صدا كردم كسي رو . كسي به جز من ،كه با تموم وجود مي خواستم باشه ولي تنها بودم و چاره اي نبود . شايد بهتر بود چشمهام رو باز نكنم . جه فكر احمقانه اي! مگه ياد نگرفته بودم كه هر طور دوست دارم زندگي كنم ؟ مگه وقتي كه خواب بودم و خواب مي ديدم ،تنها و غمگين بودم

2002-11-05T07:43:00.000-08:00

« اما هر انساني نه تنها خويشتن است، بلکه محل يا مقصد بي همتا، ويژه، هميشه والا و برجسته و شايان توجهي است که در آن پديده هاي دنيا فقط يکبار با يکديگر تلاقي مي کنند و نه بيشتر. » دميان، هسه، 3سال از اولين باري که خوندمش مي گذره، ولي هنوز تازه است و پر از تازه ها.

2002-11-03T08:00:00.000-08:00

چو باد عزم سر كوي يار خواهم كرد نفس ببوي خوشش مشكبار خواهم كرد به هرزه بي مي و معشوق عمر مي گذرد بطالتم بس از امروز كار خواهم كرد هر آبروي كه اندوختم ز دانش و دين نثار خاك ره آن نگار خواهم كرد چو شمع صبحدمم شد ز مهر او روشن كه عمر در سر اين كار و بار خواهم كرد بياد چشم تو خود را خراب خواهم ساخت بناي عهد قديم استوار خواهم كرد صبا كجاست كه اين جان خون گرفته چو گل فداي نكهت گيسوي يار

2002-11-03T01:30:00.000-08:00

همه همينطور در مورد خودشون فکر مي کنن، قبلا هم بهت جواب داده بودم که حق نداري در مورد خودت اينطور قضاوت کني. راستي آزادي براي دريا چطور تعريف مي شه ؟

2002-11-02T08:35:00.000-08:00

از خودم بدم مي آد . من يه احمقم . اينو قبلا هم بهت گفته بودم .

2002-11-02T07:44:00.000-08:00

عزيز دلم ، تو همين تاريكي كه مي گي ازش بدت مي آد اگه بدوني چه قشنگي هايي هست . بچه كه بودم از سياهي و تاريكي خيلي وحشت داشتم . يادم نمي ره مامانم يه روز يه عروسك بهم داد و گفت كه يه رازي توش هست و فقط خودم مي تونم كشفش كنم به شرطي كه نترسم و خودم رو با چيز ها يي كه ازشون خوشم نمي آد آشتي بدم . تو اون لحظه ياد دو تا چيز افتادم يكيش تاريكي بود و اون يكي حموم! روز ها گذشت و من بالاخره مجبور شدم تو

2002-11-01T03:21:00.000-08:00

من اينجا تنها، با تصوير خود چه كنم ؟ . مدتي ايست كه به جزصداي تپش قلبم چيزي نمي شنوم و جز آيينه اي كه مقابلم گذاشتي چيزي نمي بينم . باور نمي كنم آنچه را كه مي بينم . من اينجا تنها ،با تصوير خود چه كنم ؟ تصويري كه لباني بسيار سرختر از لب هاي من دارد وچشماني درخشانتر . تصويري ميان هزاران تصوير زيباي ديگر. هر روز از پشت شيشه هاي بلند نگاهت مي كردم . از پشت پاييز و هنگام خلق تصاوير زيباي ذهنت به

2002-10-30T08:23:00.000-08:00

عاشق رقصيدنم . هميشه موقع رقصيدن احساس مي كنم كه وجود دارم و دارم خودمو به خاطر مي آرم،منتها بعضي وقت ها شك مي كنم كه اين خودمم كه دارم مي رقصم ؟ نكنه كسي داره منو درست مثل يه عروسك نمايش روي صحنه مي رقصونه ؟ وقتي رقصيدن برگها رو مي بينم ،دلم مي خواد فرياد بزنم و ازشون بپرسم كه چطور با اين اختيار كامل ،مغرور و با اعتماد به نفس مي رقصن .نكنه اونها رو هم كسي داره به رقص وا مي داره ؟ نكنه اونها

2002-10-29T08:18:00.000-08:00

نمي دونم چرا نمي تونم بنويسم ،البته چرا ؛يه كم مي دونم دليلش چيه . چيزاي قشنگ قشنگ مي خونم و به خودم جرات نمي دم كه بنويسم . دلم مي خواد بيشتر بفهمم و احساس كنم . كاش من هم مي تونستم مثل تو به جاي اينكه بخونم و فكر كنم و بنويسم ، بنويسم و فكر كنم و بخونم . مونده تابان ، خيلي خيلي خيلي مونده . ياد مي گيرم ،ياد ميگيرم ........

2002-10-28T07:59:00.000-08:00

گوش كن، جاده صدا مي زند از دور قدم هاي ترا. چشم تو زينت تاريكي نيست. پلك ها را بتكان، كفش به پا كن، و بيا. و يا تا جايي، كه پر ماه به انگشت تو هشدار دهد و زمان روي كلوخي بنشنيد با تو و مزامير شب اندام ترا، مثل يك قطعه آواز به خود جذب كنند. پارسايي است در آنجا كه ترا خواهد گفت: بهترين چيز رسيدن به نگاهي است كه از حادثه عشق تر است.

2002-10-26T22:36:00.000-07:00

يه موقعي ،هر جا كه تو بگي يا يه جا ،هر موقعي كه تو بگي . وقتي گفتم مي خوام ببينمت اينو بهم گفت و خنديد.

2002-10-25T23:17:00.000-07:00

حنجره ي جوي آب را قوطي كنسرو زخمي مي كرد . .نمي دونم چرا تا حالا حنجره ي آب رو نديده بودم . تنها چيزي كه به فكرم مي رسه موقع زخمي شدن حنجره ي آب اينه كه، بازم رودخونه رو مردم به گند كشيدن

2002-10-25T08:50:00.000-07:00

خيلي چيز ها هست كه ما رو ياد دوست ها مون مي اندازه ، بعضي وقت ها اين خيلي چيز ها رو مي شناسيم و اصلا ممكنه ديدن يا شنيدن بعضي از اونها با ديدن يا شنيدن دوستمون يكسان باشه . ولي اكثر وقت ها كه حس مي كنيم يه دفعه، عجيب دلمون هواي دوستمون رو كرده و همين الان مي خوايم تو بغلمون بگيريمش ،در واقع نشونه اي رو از اون حس كرديم كه نمي دونيم چيه . جالبه كه معمولا همون نشونه رو دوستمون هم حس مي كنه و

2002-10-22T09:31:00.000-07:00

ازش پرسيد آقا شما تخصصتون چيه ؟ مي گه چشم شما چطور؟ ما يكم حوزه عملياتمون وسيع تره !چشم و ابرو!! اينو از دكتر قمشه اي شنيدم . اومده بود مهموني افتتاحيه بيمارستان محك

2002-10-20T12:21:00.000-07:00

در قصه هاي كودكان ، شاهزاده خانم ها با بوسيدن يك قورباغه او را به شاهزاده اي زيبا تبديل مي كننذ و در زندگي حقيقي شاهزاده خانم ها، شاهزاده ها را مي بوسند و آن ها تبديل به قورباغه مي شوند >>>كوييلو - رودخانه ي پيدرا <<<

2002-10-20T10:27:00.000-07:00

مرا در حلقه ي جانان چه امن عيش چون هردم جرس فرياد مي دارد که بر بنديد محملها حضوري گر همي خواهي ازو غايب مشو حافظ متي ما تلق من تهوي دع الدنيا و اهملها

2002-10-19T11:06:00.000-07:00

بيا پرواز كنيم ،‌با شرط هاي من ...... تق.

2002-10-19T11:05:00.000-07:00

قرار بود چند ساعتي رو در اختيار ايشون باشم ، تو دلم مي گفتم كه حتما اوقات جالبي خواهم داشت ولي يه تجربه ي قديمي مانع از اين مي شد كه مطمثن باشم . معمولا آبم با اينگونه انسانها تو يه جوي نمي رفت ولي حدس مي زدم اين يكي بايد فرق داشته باشه . .وقت موعود فرا رسيد و ايشون سر موقع مقرر به پيش من اومدن و گفتگو و آشنايي من با هاشون شروع شد. تصميم داشتم خيلي منطقي و از روي نزاكت وارد عمل بشم سلام ،

2002-10-17T08:58:00.000-07:00

حتما توي كارتون ها ديدين و توي كتاب قصه ها خوندين ماجراي يه آقا كوچولو ، يه دختر كوچيك ، يه بچه خرس يا چه مي دونم جونوري چيزي كه فكر مي كنه همه روز تولدش رو از ياد بردن . خيال مي كنه كه بزاي هيچ كس ارزشي نداره و مي ره يه گوشه تو تاريكي براي خودش كز مي كنه و قصه مي خوره . بعدش يه دفعه همه ي چراغ ها روشن مي شن و صداي جيغ و داد همه بالا مي ره كه جونور كوچولو تولدت مبارك ! خيلي وقته اينجا منتظرم .

2002-10-15T13:16:00.000-07:00

هميشه بوي نعنا مي داد . يادمه تو جيبش يه قوطي طلايي نسبتا لوكس داشت كه دم به دقيقه درش رو باز مي كرد و دو تا قرص نعنا مي انداخت بالا ، منتها عيبش اين بود كه قبلش به من هم تعارف مي كرد .هيچ موقع به يكي و دوتا هم كه رضايت نمي داد ، با يه لبخند تصنعي قرص ها رو بر مي داشتم و مي چپوندم تو دهنم و اونوقت تازه اول ماجرا بود. نمي دونم والا چي بودن اينا ، صد درجه از قرص نعنا هاي خودمون كاري تر! اولش كه

2002-10-15T00:39:00.000-07:00

بيا و يه دفعه هم كه شده به من دروغ بگو! حتما تا به حال پاي درد دل خيلي ها نشستي كه بهت گفتن، من و يه احمق فرض كرده بود ، واقعا فكركرده بود كه من كي ام ؟ واي كه چقدر دروغ گفته بود ! من خودم روزي چند تا از اين دروغگو ها رو مي ديدم و هميشه ازشون وحشت داشتم ولي الان كه حرف ها ي تو رو مي شنوم ،همه چيز فرق مي كنه . آخه كي تو اين دوره و زمونه انقدر مي تونه راست بگه؟ به خدا دووم نمي آري ها !چه جوري

2002-10-14T12:31:00.000-07:00

. هر چقدر انسان ها را بيشتر مي شناسم ، بيشتر عاشق سگ ها مي شوم

2002-10-14T12:11:00.000-07:00

در آنجا كه علف هاي بلندي مي رويد، غولي زندگي مي كند كه با من دوست است. قدش به بلندي كوه و شانه ها يش به پهناي دشت است ، و من فقط تا نوك شست پايش مي رسم ، مي فهمي، فقط تا نوك شست پايش. وقتي كه غروب سر مي رسد ، در مسيرشن زار ها قدم زنان با او حرف مي زنم ، اما گوش هايش آنقدر از من دورند كه صدايم به او نمي رسد ،‌ با اين همه ، او حرفهاي من را مي فهمد،مي فهمد، مطمثنم كه مي فهمد. آخه ما رمزي

2002-10-13T11:48:00.000-07:00

ابري نيست بادي نيست مي نشينم لب حوض ، ......... سهم من از آسمون خدا يه مثلث لاغره كه اضلاع كوچيكش رو تن ها ي تنومند هجومي از آپارتمان هاي اطراف بوجود آوردن . الان سال هاست كه آخرين لحظه هاي شب رو توي اين صحنه از آسمون مي گذرونم . اكثر شب ها من با تاريكي آسمون تنها هستم ، با همديگه مي شينيم و به ياد اون شب ها كه ماه هم با ما بود سپري شدن شب هاي بلند و كوتاه رو تماشا مي كنيم . البته هميشه

2002-10-12T22:49:00.000-07:00

من تنهاش نگذاشته بودم، اما اون حس مي کرد که تنهاست، آخه ترسيده بود، از اون همه چهره ترسيده بود، فکر نمي کرد که من هم ممکنه بلد باشم به هزارگونه از پس هزارنقش بر آيم، اما من همون يکي بودم با همون شاخهايي که هميشه بالاي سرم ديده بود، 11، فقط نمي خواست که باور کنه، تنها چيزي که من مي خواستم بگم اين بود که آدمها مي تونن نقاب به چهره شون بزنن، و همه ي اون چهره ها خودشونن، نمي شه که يکي از اونها رو به

2002-10-12T22:37:00.000-07:00

در من هميشه تو بيداري اي که نشسته اي به تکاپوي خفتن من ! در من هميشه تو مي خواني هر ناسروده را اي چشم هاي مانده در تن خاک کجاي ريزش باران شرق را خواهيد ديد ؟

2002-10-12T12:02:00.000-07:00

نشسته بودم و مثل هميشه نگاهش مي كردم و اون هم از پشت پنجره برايم شعر ها مي خواند . نميدونم چرا ولي حس كردم كه يواش يواش داره از پشت پنجره مي ره عقب ، اينقدر آروم آروم اينكار رو مي كرد كه من جرات نكردم بهش بگم ؛ديگه چند لحظه اي بود كه نمي ديدمش . ولي صداش مي اومد ؛ همون صدايي كه برايم شعر ها مي خواند . دينگ ! به طرف صدا بر مي گردم و اون رو مي بينم ولي اينبار از پشت يه پنجره ي ديگه.

2002-10-12T02:59:00.000-07:00

تو قادري کاري بکني که من، بر بخشي درخشانتر و روشنتر از وجود خودم دست بگذارم. اگر من و تو کاري نکنيم، دو بي ارزش به هم پيوسته خواهيم بود، و چه خواهيم داشت؟ روحي خالي.اگر نوع بشر همه بپندارند که هيچ عظمتي را نماينده نيستند، جهان هرگز پيش نخواهد رفت.

2002-10-11T11:36:00.000-07:00

هميشه عادت داشتم بنشينم و فكر كنم ولي ديروز نيچه خيلي دعوام كرد ! جز نشسته نمي توانيم انديشه كنيم يا بنويسيم ؟ اي نيست گراي ! اينك چه نيك به چنگت آورده ام . با گرانجاني در جايي نشستن گناهي در حق خرد است . تنها چنان انديشه هايي مي ارزند كه به هنگام گام زدن به سراغمان آمده باشند.

2002-10-11T11:20:00.000-07:00

دوست داري چه حيووني بشي عزيزم ؟ خرگوش يا پيشي يا نمي دونم هرچيزي كه تو دوست داشته باشي ...هوم؟ مي خواي در گوشم بگي ؟ خيلي خوب........راست مي گي ؟ باشه حتما خيلي خوب ميشه شك ندارم ؛حالا بذار شروع كنم . وايسادم و نگاهشون مي كنم . بچه ها همه يكي يكي ميان و دورش مي شينن و اونم از همشون اينا رو مي پرسه و كارشو شروع مي كنه . چه نقاش ماهريه؛ چه خوب مي دونه بچه ها از چه رنگايي خوششون مياد ؛چه قدر

2002-10-10T05:25:00.000-07:00

اومد، زيرزيرکي نگام کرد و من حواسم نبود که اونجاست، اما اون قايم شده بود، من نمي تونستم ببينمش، خودش نخواست که من ببينمش انگار، شايد من کور شده بودم، اما من که داد زده بودم: « سلام ! کسي اونجا هست ؟ »، ولي اون نشنيد، نشنيده گرفت، نمي دونم، اما ... وقتي ديدم که اومده و رفته و من نديدمش، بغض گلوم رو گرفت، بعد خواستم بخونم، اما ديدم صدام در نمي آد، پس نوشتم : « جوانمردا ! جوانمردا ! چنين بي اعتنا

2002-10-10T04:09:00.000-07:00

. امروز دور و برم همش آبيه ؛ بالاي سرم آسمون و زير پام دريا حتي يه تيكه ابر هم تو آسمون نيست ؛خوب كه توي دريا رو نگاه مي كنم عكس يه مرغ دريايي رو مي بينم كه داره بالاي سرم پرواز مي كنه. ولي چرا اينقدر تنهاست؟ يه مرغ دريايي تنها ! ياد جاناتان مي افتم ؛ اولش خنده ام مي گيره ولي يه كم بعد ديگه يقين دارم كه خودشه ! حالا ديگه مي دونم چرا ازگروه جدا شده ؛ ديگه نمي خواد با محدوديت هاش تا كنه .

2002-10-10T00:00:00.000-07:00

تا حالا چند دفعه ديدمش؛ حرفهاي جالبي برام زده. روي پيشونيش اسمش رو ميشه خوند ولي اون عدد 11كه بالاي ابروهاشه؛ نميدونم شايد نشوني از مفهوم موازات باشه. .يه دنياي موازي كه ميگه هميشه توش جريان داره ؛ دنيايي كه منو تو خودش غرق كرده